Ortaçağ’da Müzik Hakkında Bilgi

Durma Sende Paylaş!

ortacagda-muzik-hakkinda-bilgi Ortaçağ'da Müzik Hakkında Bilgi

Ortaçağ zamanında ki müzik gelişmeleri ile ilgili ansiklopedik yazı.

Ortaçağ’da Roma Katolik Kilisesi Batı müziğinin egemen birleştirici gücü olur. Bize ulaşmış olan eserler, çoğunlukla dinidir; manastırlarda kopyalanmış olan bu eserler, çoğunlukla, birbirine bağlı modal çizgileriyle dini çok sesliliğe ve din dışı şarkıya esin kaynağı olmuş Gregoryen ayin modeline dayanır.

Missa’ya (Kyrie, Gloria, Sanctus, Agnus Dei…) ve dualara (akşam duaları, akşam duası sonu) bağlı litürjik şarkı, ilk çok sesli (birçok ses için bestelenmiş) tür olan orgunum’a temel oluşturur, iki sesli, sonra üçsesli, hatta dört sesli olan organum, en ünlü temsilcisi XII. yy’da yaşamış Büyük Perotinus olan Notre-Dame de Paris Okulu’nun büyük besteleriyle doruk noktasına ulaşır; bu vokalizli organumlarda ayin, aşırı uzun değerlerle basa çekilirken, iki veya üç ses üstte, Latince metnin ünlüleri üzerinde önemli melisma’lar (zengin bezemeler) gelişir.

Organumun vokalizlerinin altına sözler konduğunda, organum hecesel hale gelir ve Ortaçağ müziğinin en büyük türü olan motet’i (Latince motetus’tan, «küçük sözcük») doğurarak yok olur. Motet’te en kalın ses, ince notalarla, özdeş ritmik hücrelere bölünmüş (eş ritimlilik ilkesine uygun olarak) litürjik kökenli bir ezgi (tenor) söylerken, bir veya iki üst ezgi (ikili ve ya üçlü denen sesler) bazen farklı metinler okurlar (bazen iki dilli bile olabilen çok metinli motetler). İlk çok sesli missa parçaları (Toumai, Besançon, Barcelona… ayinleri) XIII. ve XIV. yy’da çoğunlukla aynı üslupla bestelenirler.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.